Een lome zondagmiddag op TPC Club

Wie in de buurt van Moshi (Kilimanjaro) is en op een zondag eens alles achter zich wil laten, de kop wil leegmaken en eens heerlijk wil uitrusten, gaat naar TPC Club. Een plek met een merkwaardige schoonheid. Een plek waar industrie een wezenlijk onderdeel is van de prachtige omgeving. Ik ken dat eigenlijk alleen van de hoogovens in IJmuiden, waar de fabrieken ook zo’n wonderlijke relatie aangaan met de natuur. Hier gaat het echter niet over Nederland maar over Tanzania en niet over staal maar over suikerriet.

We rijden vanuit Moshi in zuidelijke richting. Niet lang nadat we het stadje verlaten hebben, passeren we een stoffige slagboom die open staat en die het begin markeert van een lange rechte weg van 17,5 km die ons uiteindelijk zal leiden naar TPC. De Tanzanian Planters Company. Met 15.000 hectare en 3.000 werknemers één van de vier grootste suikerrietproducenten van Tanzania. Er wordt 100.000 ton suiker per jaar geproduceerd die uitsluitend op de Tanzaniaanse markt wordt verkocht.

Een fantastisch decor van 17,5 km

De weg wordt vrijwel van het begin tot het einde omzoomd door schitterende bomen, de zogenaamde Flamboyant, die haar naam dankt aan de vurige, oranje-rode kleur van de weelderige bloemen die zij in haar bloeitijd draagt. Links en rechts suikerrietplantages voor zover het oog reikt. De fabriek werkt 24/7. Ondanks dat het zondag is, zien we dan ook percelen waarop mannen bezig zijn met oogsten. Meer dan de helft van al het suikerriet in de wereld wordt nog steeds met de hand geoogst, net zo als bij TPC. Gevaarlijk werk, want in suikerriet komen veel slangen voor. Dat is de reden waarom de suikerrietvelden voor het afsnijden in brand worden gestoken, anders zou er zich geen enkele snijder in het veld wagen. Het vuur verbrandt de droge bladeren, zonder de suikerrietstengels en de wortels te beschadigen. Altijd een avond van tevoren beslist de verantwoordelijke bedrijfsleider voor de plantage, welke percelen de volgende dag moeten worden geoogst en deze worden dan aangestoken. De velden van TPC zijn ideaal voor suikerriet. Op slechts 50 kilometer van de Kilimanjaro vinden de planten er een tropisch klimaat en voldoende zon voor optimale groeiomstandigheden.

De wonderlijke schoonheid van een fabriek

Ondanks al het handwerk zien we ook indrukwekkende landbouwmachines. Grote, traag bewegende reuzen die tot de verbeelding spreken van ieder jongetje van jong tot oud. Zij vullen de eindeloze reeks van goederenwagons die staan te wachten op het spoor dat rechtstreeks naar de fabriek leidt. En eindelijk, daar is ie dan. De fabriek zelf. Inmiddels 87 jaar oud en voorzien van een laag stof van ook 87 jaar oud. Daardoor lijkt de gehele gigant opgetrokken te zijn uit één kleur. Een soort olifantgrijs.

We laten de fabriek aan onze linkerhand liggen en rijden nu een soort dorpje binnen van stafgebouwen, personeelsgebouwen en kantoren. Weids van opzet (ruimte is geen issue in Afrika), allemaal laagbouw en vriendelijk van aanblik. De wegen zijn geasfalteerd en er is veel groen. Het ziet er welvarend uit. Dan zien we een pijl waarop staat TPC Club. Oorspronkelijk bedoeld als ontspanningsoord voor stafmedewerkers van de fabriek en hun families maar tegenwoordig openbaar. We parkeren de auto en gaan te voet verder. De omgeving wordt nu parkachtig en is fraai aangelegd. Het paadje voert naar het entreegebouw dat ik hier wat overdreven de poort naar het paradijs zou kunnen noemen. Maar laten we dan toch in elk geval zeggen de poort naar een hele prettige zondagmiddag!

Welkom bij de club. Karibu sana!

Eenmaal door de poort zien we dat aan de andere kant, voorbij het heerlijke schaduwrijke terras, een weelderige 9-hole golfcourse zich voor ons uitstrekt. Je hoeft zeker geen golfer te zijn om te beseffen dat je hier op een toplocatie zit, met indrukwekkende gezichten op de Kilimanjaro. Zelf kies ik ervoor om een flinke tijd op het terras door te brengen. En daar heb ik een goede reden voor. TPC Club herbergt namelijk ook een uitstekend restaurant waar ze iets heel lekkers hebben: gemengde groenten, gefrituurd in een dun laagje tempura deeg. Ik heb het vaker gegeten, maar zelden zo lekker als hier. Na het toetje en de koffie zakken we weg in het lounge gedeelte. Je kunt hier heerlijk een paar uur lezen of stiekem een dutje doen. Maar voor de actievelingen is er ook een tennisbaan en een zwembad. Het is ook een perfecte plek om af te spreken met vrienden, al of niet met kinderen.

Wij gaan aan het einde van de middag weer naar huis. Relaxed en uitgerust. Maar voor wie op reis of op vakantie is, zijn er op TPC Club ook verschillende overnachtingsmogelijkheden. Van een complete villa met 6 slaapkamers (voor bijvoorbeeld een familieweekend), tot compacte tweepersoons accommodaties.

www.tpc-club.co.tz

NB: Bent u geïnteresseerd in een gecombineerde safari & golf reis? Vraag dan Makasa Tanzanian Safaris naar de mogelijkheden: www.makasatanzania.com

Geef een reactie