Met z’n allen in de hippo pool

Dat de zintuigen van de mens schril afsteken bij die van de meeste dieren is algemeen bekend. Zicht, gehoor en reuk zijn beter ontwikkeld in het dierenrijk. Of moet je misschien zeggen dat bij de mens deze kwaliteiten in de loop van de evolutie danig zijn afgezwakt? Feit is dat de mens om te overleven veel minder afhankelijk is van zijn zintuigen dan het dier. Vooral hun reukorgaan komt er bij een vergelijking bekaaid vanaf. Nu heb je natuurlijk ook niet altijd een goede neus nodig. Sterker nog: soms is het wel prettig als je niet zo goed ruikt. Bijvoorbeeld bij het naderen van een hippo pool. Een nijlpaardenvijver.

Allemaal tegelijk in bad

Nijlpaarden leven in grote of kleinere groepen bij elkaar op plekken waar veel water is. In langzaam stromende rivieren of meren of in wat daar in het droge seizoen van overblijft. Het zijn echte gezelschapsdieren die het liefst allemaal met elkaar in dezelfde vijver liggen, ook als er meerdere vijvers in de buurt zijn. Wat ze daar allemaal doen is niet bijzonder veel, maar één ding is zeker, ze poepen dat het een lust is. En dat is ook wat je ruikt in de buurt van een hippo pool.

3000 kilo, 40 km per uur en machtige kaken

De nijlpaarden vinden het heerlijk in het water. Ze brengen er dan ook vrijwel de hele dag in door. Ze krijgen er zelfs hun jongen. ‘s Nachts komen ze op het land om te grazen. Nijlpaarden eten vrijwel uitsluitend gras. Met hun logge, onhandige lijven zien ze er tamelijk gevaarloos uit, maar niets is minder waar. Er is geen dier in Afrika dat meer menselijke slachtoffers op haar geweten heeft dan het nijlpaard. Met name wanneer iemand zich tussen het water en het nijlpaard bevindt, voelen de dieren zich bedreigd en kunnen ze aanvallen. Dit wil helaas nog wel eens voorkomen als mensen ‘s ochtends water uit de rivier willen halen en de nijlpaarden net terugkomen van hun nachtelijke graaspartij. Als een nijlpaard aanvalt, kan het een onwaarschijnlijke snelheid van wel 40 km per uur ontwikkelen. Samen met de machtige kaken maakt dit de slachtoffers kansloos.

Gooien met poep

Het bekijken van een hippo pool vanuit uw veilige safari-auto blijft een fascinerende bezigheid. Van de meeste nijlpaarden zijn alleen de ruggen, oren, ogen en neus zichtbaar, maar als u even de tijd neemt, zijn er altijd wel een paar die hun gigantische opengesperde bek laten zien. Om te gapen, te stoeien of te spelen, of, bij onenigheid, om een robbertje te vechten waarbij het rondslingeren van poep tot de rituelen behoort. Dat het er niet altijd zachtzinnig aan toe gaat blijkt uit het feit dat een enkele keer één van de mannetjes het gevecht met de dood moet bekopen. Een veel vrediger aanblik bieden de ossenpikkers. Kleine vogels die zich op de ruggen van de nijlpaarden voeden met parasieten en zo tegelijk de dikke huiden schoonhouden.

Nijlpaarden en krokodillen. Dikke maatjes.

Bij een hippo pool doet u er ook goed aan om zorgvuldig de oevers af te speuren. Vaak zijn er waar hippo’s zijn ook krokodillen te vinden. Ze hebben fantastische schutkleuren en kunnen zich eindeloos lang stilhouden. Uw gids zal u de eerste keren helpen met het spotten ervan. Later zult u zelf een krokodil van een boomstam kunnen onderscheiden. Ze wachten daar op de dieren die bij de pool komen om te drinken. Daarbij is er meestal wel een zebra of een gazelle die onvoorzichtig is en er voor zorgt dat de krokodillenhonger weer voor een tijdje gestild is. De nijlpaarden zelf hebben van de krokodillen niets te vrezen. Wie geen enkele moeite doen om zichzelf te verbergen zijn de vele watervogels die zich bij de pools ophouden. De elegante wilde ganzen, reigers, ooievaars en marabou storks zorgen voor een prachtig contrast met de logge nijlpaarden.

Leunend op de rand van het open dak van de Landcruiser tuur ik naar de ruggen van de dieren. Ik moet denken aan James Bond die in Live and let die een spurt neemt over de ruggen van krokodillen en zodoende uit een heikele situatie ontsnapt. Zal ik… nee, toch maar niet.

Geef een reactie